Alltaf er sama ólyktin í Árbænum

Glöggir menn sem stunda þann ósóma að hringja í mig hafa vafalaust tekið eftir því að ég svara ekki hringingum. Skýringin er einföld, þó í fljótu bragði gæti það virðst svo að mér finnist þú bara leiðinlegur þá er skýringin sú að síminn minn er staddur heima hjá Óskari Wilde og Geira Suðu. Ég tók víst þá ákvörðun í ölæði að "vista" símann minn tímabundið hjá þeim kumpánum í von um að hann komist til betri siða og mannvits.

Nei djók, enginn gæti nokkuð sinni skánað við að umgangast þá félaga of mikið ekki einu sinni dauðir hlutir. Þegar ég loksins drullast til að sækja símann á ég allt eins von á því að hann sé fullur og á leiðinni í Kringluna að versla sér klæði að hætti þeirra sambýlinga.

Svo er spurning um hvað tveir menn með áhuga á ljósmyndun finna sér til dægrastyttingar þegar þeir búa í svo mikilli nánd. Vonandi er það siðsamlegt.

Ég er nú í undirbúningsvinnu á því að drattast niðrá Kringlukrá þar sem ég mun sýna lærdóm. Vil ég minna fólk á að þetta er athöfn sem ég viðhef sjaldan og er því nokkuð merkilegt að sjá. Gæti jafnvel farið svo að þetta verði síðasta sýning alveg fram á næsta haust og fer því hver að verða seinastur að líta dýrðina augum.

Að endingu ætla ég að kasta fram stöku...

Önnum & Siggum & Ingum & Gunnum
Elsum og Stínum & Dórum
& Höllum & Grétum & Hönnum & Sunnum
& Helgum á bak við fórum